Dizime iğne batmıştı

Dizime iğne batmıştı. Hatta iğne içeride kalmıştı ve paslanmıştı. Vurdun dizime ya ağlayasım vardı. Canım yandığından değilde ağlayasım vardı da ondan ağladım. Ben alışmıştım zaten paslı iğneye. Onunla barışmış eklemimde bir yer vermiştim, pasına razıydım. Ama ağlayasım vardı o yüzden ağladım.

Aradan yıllar geçti ve yine dizimde toplu iğne vardı. Bu seferki canımı da yakıyordu. Sen yine vurdun dizime bu sefer canımda yandı. İlk battığında farkında değildim iğnenin ama şimdi farkındayım. O zaman sen çıkarmıştın paslı iğneyi şimdi ise ben çıkarıyorum. O zaman ağlayasım vardı, şimdi de var. O zaman bilmeden vurmuş idin ama şimdi bile bile vurdun. O zaman ağladım ama şimdi ağlamayacağım.

Dizime, eklem yerimin tam ortasına bir iğne battı ve paslandı. Hem de hayatımda iki kez oldu bu. Ağlayasım da var ama ağlamayacağım, ne de olsa dizime iğne battı, paslı bir iğne.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s